Adwokat od spraw narkotykowych we Wrocławiu i w całej Polsce

Kara zależy przede wszystkim od ilości i rodzaju substancji. Za posiadanie w typie podstawowym z art. 62 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii grozi pozbawienie wolności do 3 lat. Za posiadanie znacznej ilości (ust. 2) od roku do 10 lat. W wypadku mniejszej wagi (ust. 3) grozi grzywna, ograniczenie wolności albo pozbawienie wolności do roku, a przy nieznacznej ilości na własny użytek postępowanie można umorzyć na podstawie art. 62a u.p.n. Każda sprawa wymaga indywidualnej analizy, skontaktuj się ze mną, żebyśmy mogli ocenić twoją sytuację.

Wynagrodzenie ustalam indywidualnie. Podczas wstępnej konsultacji analizuję twoją sytuację, omawiam możliwe scenariusze i przedstawiam konkretną wycenę obrony. Koszt prowadzenia sprawy zależy od jej złożoności: inaczej wyceniam obronę przy posiadaniu niewielkiej ilości, a inaczej sprawę o handel w ramach grupy przestępczej. Konkretną stawkę podaję, zanim zaczniesz ponosić koszty.

Tak, ustawa przewiduje taką możliwość. Art. 62a ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii pozwala umorzyć postępowanie, jeżeli przedmiotem czynu była nieznaczna ilość środków przeznaczonych na własny użytek, a orzeczenie kary byłoby niecelowe ze względu na okoliczności czynu i stopień jego społecznej szkodliwości. Inną drogą jest warunkowe umorzenie postępowania (art. 66 k.k.): nie jesteś wtedy skazany i nie masz wpisu w Krajowym Rejestrze Karnym jako osoba karana. Kluczowe jest przygotowanie argumentacji już na etapie postępowania przygotowawczego, bo obie decyzje mogą zapaść zanim sprawa trafi do sądu.

Ustawa nie definiuje precyzyjnie „znacznej ilości”, to pojęcie nieostre, które interpretują sądy. W orzecznictwie przyjmuje się najczęściej, że znaczna ilość to taka, która wystarczyłaby do jednorazowego odurzenia kilkudziesięciu osób. W praktyce granica jest płynna i zależy od rodzaju substancji. Na przykład kilkadziesiąt gramów marihuany może zostać uznane za znaczną ilość, podczas gdy dla substancji silniej działających próg może być niższy. To kluczowy aspekt obrony: właściwa argumentacja co do ilości decyduje o tym, czy sprawa idzie z art. 62 ust. 1, czy z ust. 2, a więc czy zagrożenie karą sięga 3, czy 10 lat.

Tak. Choć siedziba kancelarii znajduje się we Wrocławiu, prowadzę sprawy narkotykowe w całej Polsce. Regularnie reprezentuję klientów przed sądami w różnych miastach, szczególnie gdy sprawa wymaga szybkiej interwencji, na przykład przy tymczasowym aresztowaniu. Przyjadę do aresztu niezależnie od lokalizacji. Wstępną konsultację możemy przeprowadzić telefonicznie albo przez wideorozmowę.

Jak najwcześniej, najlepiej od momentu zatrzymania. Pierwsze czynności procesowe (przesłuchanie, przeszukanie) mają kluczowe znaczenie dla dalszego przebiegu sprawy. Błędy popełnione na tym etapie, na przykład niekorzystne wyjaśnienia złożone bez obecności obrońcy, bywają bardzo trudne do naprawienia później. Masz prawo do kontaktu z adwokatem od chwili zatrzymania. Jeżeli twój bliski został zatrzymany, zadzwoń natychmiast.

Tak, i to znacząco. Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii ma osobne przepisy dla osób uzależnionych. Jeżeli zapada wyrok w zawieszeniu, sąd zobowiązuje skazanego do poddania się leczeniu lub rehabilitacji i oddaje go pod dozór (art. 71 ust. 1 u.p.n.). Przy karze bez zawieszenia może skierować skazanego do zakładu opieki zdrowotnej jeszcze przed jej wykonaniem, a po zakończeniu leczenia rozstrzyga, czy karę wykonać (art. 71 ust. 3 i 5 u.p.n.). Osobną ścieżką jest art. 72 u.p.n.: przy czynie zagrożonym karą do 5 lat prokurator może zawiesić postępowanie na czas leczenia, a po jego zakończeniu wystąpić do sądu o warunkowe umorzenie.

Tak, szczególnie przy zarzutach o handel, wprowadzanie do obrotu albo posiadanie znacznej ilości. Prokuratura w sprawach narkotykowych bardzo często wnosi o tymczasowy areszt, argumentując surową grożącą karą i obawą matactwa. Moją rolą jest walka o to, żebyś nie trafił do aresztu, a jeśli już jesteś aresztowany, o jak najszybsze uchylenie tego środka. Działam od momentu zatrzymania, również w nocy i w weekendy.

Zatrzymanie może trwać najwyżej 48 godzin. Jeżeli w tym czasie nie zostaniesz przekazany do dyspozycji sądu razem z wnioskiem o tymczasowe aresztowanie, należy cię natychmiast zwolnić (art. 248 § 1 k.p.k.). Po przekazaniu sądowi biegnie kolejne 24 godziny na doręczenie albo ogłoszenie postanowienia o areszcie; bez tego również wychodzisz na wolność (art. 248 § 2 k.p.k.). Te dwie doby są najważniejszym oknem w całej sprawie, dlatego osobno opisałem, jak wygląda zatrzymanie na 48 godzin krok po kroku.

Kodeks nie zna stawek, a to, co potocznie nazywa się kaucją, jest poręczeniem majątkowym. Może je złożyć oskarżony albo inna osoba, w pieniądzach, papierach wartościowych, przez zastaw lub hipotekę (art. 266 § 1 k.p.k.). Wysokość, rodzaj i warunki ustala sąd albo prokurator, biorąc pod uwagę sytuację materialną składającego, wysokość wyrządzonej szkody i charakter czynu (art. 266 § 2 k.p.k.), a w sprawach narkotykowych zwykle przesądza skala zarzucanego obrotu. Jak przygotować taki wniosek, opisałem przy poręczeniu majątkowym.

Tak, jeżeli orzeczona kara pozbawienia wolności nie przekracza roku i 6 miesięcy albo gdy przy karze poniżej 3 lat do odbycia zostało nie więcej niż 6 miesięcy (art. 43la k.k.w.). Sąd penitencjarny bada dodatkowo, czy masz stałe miejsce pobytu, czy zgadzają się dorośli domownicy i czy pozwalają na to warunki techniczne; przy recydywie z art. 64 § 2 k.k. ta droga jest zamknięta. Przy typie podstawowym z art. 62 ust. 1 u.p.n. i przy wypadku mniejszej wagi z ust. 3 próg jest realny, dlatego dozór elektroniczny sprawdzam w każdej sprawie zakończonej karą bezwzględną.

Nie automatycznie. Recydywa z art. 64 § 1 k.k. wymaga trzech rzeczy naraz: wcześniejszego skazania za przestępstwo umyślne na karę pozbawienia wolności, odbycia co najmniej 6 miesięcy tej kary i popełnienia umyślnego przestępstwa podobnego w ciągu 5 lat po jej odbyciu. Skutek jest dotkliwy, bo sąd wymierza karę powyżej dolnego progu, a górną granicę może podnieść o połowę. Dlatego sprawdzam, czy poprzednie skazanie w ogóle spełnia te warunki, zwłaszcza przesłankę podobieństwa czynów. Więcej o tym, kiedy sąd stwierdza recydywę, znajdziesz w osobnym opracowaniu.