Artykuły, poradniki i odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania o prawo karne. 96 artykułów
Tymczasowo aresztowany może dzwonić do obrońcy co najmniej raz w tygodniu, ale rozmowa z rodziną to zupełnie inny reżim – wymaga każdorazowej zgody organu, do którego dyspozycji pozostaje, i bywa kontrolowana. To dwie różne ścieżki i mylenie ich kosztuje rodziny najwięcej nerwów. Jeśli czekasz na telefon i nie wiesz, dlaczego nie dzwoni, przyczyna jest zwykle proceduralna, nie osobista.
W sprawach aresztowych liczą się godziny. Zobacz, jak w 24 h od zgłoszenia obrońcy uzyskaliśmy trzy zgody na widzenia – wielokrotne z adwokatem i dwie dla najbliższych.
Tymczasowo aresztowanemu przysługuje co najmniej jedno widzenie w miesiącu z osobą najbliższą. To nie jest przywilej zależny od dobrej woli prokuratora – to prawo zapisane w art. 217 § 1a k.k.w., a odmowa może zapaść tylko z dwóch powodów wskazanych w ustawie i przysługuje na nią zażalenie. Wiele rodzin o tym nie wie i po pierwszej odmowie po prostu czeka. To najkosztowniejszy błąd na tym etapie, bo terminy biegną, a przy odmowie niezaskarżonej droga potrafi zamknąć się na kolejne trzy miesiące.
Areszt nie jest decyzją „na zawsze" — wniosek z art. 254 § 1 k.p.k. pozwala żądać jego uchylenia w każdym czasie, gdy zmienią się okoliczności. Poniżej wyjaśniamy, kiedy taki wniosek ma realne podstawy, czym różni się od zażalenia i jak nie zmarnować okna zażaleniowego.
„Wyłudzenie" i „oszustwo" w mowie potocznej trafiają do jednego worka, ale procesowo to różne konstrukcje — z innym przepisem, innymi dowodami i innym punktem sporu. Poniżej wyjaśniamy te różnice i pokazujemy, dlaczego błędna kwalifikacja potrafi zmienić cały kierunek obrony.
Zarzut posiadania narkotyków to najczęściej moment po zatrzymaniu lub przeszukaniu, w którym liczy się każda godzina, a milczenie nie jest przyznaniem się do winy. O dalszym biegu sprawy często decyduje to, czy obrońca włączy się, zanim złożysz pierwsze wyjaśnienia.
Zatrzymanie o świcie, przeszukanie, zajęty telefon i krótka informacja: art. 258 k.k. Sam zarzut udziału w zorganizowanej grupie nie przesądza o winie, ale od pierwszych godzin wpływa na decyzję o areszcie i kierunek całej sprawy. Dlatego liczy się nie to, kto tłumaczy najwięcej „na gorąco", lecz to, czy obrońca od początku kontroluje każdy ruch procesowy.
Zatrzymanie na 48 godzin nie jest karą ani dowodem winy — to termin, który Konstytucja i k.p.k. wyznaczają policji i prokuratorowi na podjęcie decyzji o Twojej sprawie. Poniżej znajdziesz godzina po godzinie, co się dzieje na każdym etapie i w którym momencie kontakt z obrońcą realnie zmienia przebieg postępowania.
Jeśli zatrzymanie przez CBŚP nastąpiło dziś rano wobec kogoś z twoich bliskich, masz trzy zadania na najbliższą godzinę: zapisz wszystko, co wiesz o przebiegu czynności, zadzwoń do adwokata i podpisz upoważnienie do obrony – możesz to zrobić za zatrzymanego, bez jego zgody (art. 83 § 1 k.p.k.).
